I noticed lately na masungit ako sa lahat ng tao. Dati pa naman akong sinasabihan na masungit. Actually may dahilan naman kasi yun. Lahat naman ng nangyayari sa buhay may dahilan.  Sa lahat kasi ng nangyari naramdaman ko na.  Napagod na ako.  Ang ugali ko na naipakita ay hindi pa iyon buo.  I’m still keeping the real me.  Parang sa nagagawa ko na ngayon ay nailalabas ko na ang totoong ako pero ayaw ko din sumobra kasi ayaw ko mawala ang mga taong mahal ko.  Hanggang saan kaya makakaya ang totoong ako.

Hahaha. Wag na to maging topic aHh… No blabber mouth.

1 note

:’(

Kung maging masaya man ako tapos kasunod ay iiyak na naman.  Para saan pa ang bagay na yun?  Napapagod din naman ang tao.  Pag ako napagod na talaga, hindi ko alam ano gagawin ko.  Parati na lang ako, kaya nakakainis na minsan eh.  Sino kaya ang taong makakaintindi sa akin? Siguro wala, kasi kahit ako, hindi ko maintindihan sarili ko.  Sana manhid na lang ako.

MISSING MY FRIENDS

Super close kami ng girl friends ko. Apat  kaming super stick sa isa’t isa dahil pare-pareho kami ng course at magkaklase kami sa lahat ng subject.  Walang sekreto na naitatago.  Excited parati magkwento sa isa’t isa tungkol sa mga nangyayari sa buhay.   Actually, ako naman kasi nagsimula nun eh.  Last sem ay sinimulan ko sya, nagkaroon ako ng something, always ako may katawagan at iyon nga inaasar akong call center agent.  Natatawa na lang ako pag naalala ko ang nangyari nay un dati.  After a month noon, ang isa sa amin ay parang nagkamabutihan sila ng ex niya at nararamdaman na namin na mababawasan ang single ladies.  After a month ulit, may nanliligaw na naman sa isa sa girl friends ko.  Sa aming dalawa na natira ay may nalaman ako sa isa, may kwento pa daw siya na hindi nabubuo.  Hindi pa rin kasi niya noon nakukwento sa amin ang tungkol sa ex nya.

                Well, wala nga talagang sekreto na maililihim dapat sa isa’t isa.  Hindi naman siya actually pinag-usapan na dapat ganun pero dahil sa magkaibigan nga kami, nag-oopen kami sa isa’t isa at nagpapayuhan.  Kakalungkot man isipin noon, ako yung nagsimula at dalawa pa yun eh.  Well, I’m not committed to them.  There is just something.  Ayun, parehong nawala at sa aming apat ay parang ako ang naiwan.  After how many months, well may nangyari.  Akala ko okay na talaga noon sa kanila, nakikiramdam kasi ako sa mga pinapakita nila.  Kaso ayun, it came to a point na I have to stop.  Alam ko para din yun sa akin kahit magulo na talaga ang mga nangyari.

                Another sem came at nagkahiwa-hiwalay kami.  Ang isa, stop. Ang isa, may boyfriend.  Dalawa kami nanatiling single pero hindi naman kami madalas magkasama.  Nagkaroon pa rin naman kami ng time para magkasama-sama, magkwentuhan, magbonding at mag-share ng problems sa buhay.   Ou nga minsan na lang mangyari sa amin ang ganun, siguro ako ang naiwan mag-isa kaya ako ang madrama sa amin.  Sa kanilang tatlo ay may pinaka-close pa ako, dahil pareho kaming nagdodorm, halos lahat ng subject ay kaklase ko siya at sa ibang subject ay kaklase naming ang bf nya.

                Naiintindihan ko naman lahat ng mga nangyayari.   Hindi na kami basta-basta makakaalis ng kami na lang.  Dapat pang magpaalam sa bf, pipilitin pa namin kapag ayaw.  Hindi lang nila ako friend, actually nanay pa nga daw ako ng block namin.  Super alaga ako sa kanila, inuuna ko pa sila kahit sa sarili ko.  Ganoon ako sa kanila at alam ko hindi na lang ako ang taong makakapagpasaya sa kanila dahil iba naman ang kaibigan sa mahal.  Namimiss ko lang ang kulitan namin, ang mga kwentong walang katapusan at sama-samang gala. Kahit naman kasi ako sa kanila, hindi ko na rin nagagawa ang mga bagay na namimiss ko.  Pare-pareho na kaming busy at kailangan na rin umikot ng mundo sa iba at hindi lang sa kanila.  But still, I will just be here if they need anything, anytime pwede nila ako maging sandalan, takbuhan ng problema.  Sa mga nangyayaring gap sa amin, ayaw ko na lalo pa lumaki yun kasi nga magkakahiyaan na talaga sa susunod at ayaw ko mangyari na maging ordinary person na lang sa kanila.  They’re very special person to my life at ayaw ko na mabago iyon kaya sana hangga’t maaari we will have some time.  I really miss you my girl friends… JOSHENNA LARICKA J

whahaha… gusto ko magsulat din dito tulad ng pagdadrama ng iba kong kaibigan pero hindi ko magawa…. maybe next time…. :)